PROLOG. 30.12.2014.

Śmieszne. Naprawde, moje życie jest bezsensowne i śmieszne. Moje życie wygląda tak:
Mieszkanie - służenie klientom - klub nocny - mieszkanie. Tak. Dobrze myślicie. Jestem dziwką. Jestem zwykłą dziwką, która spieprzyła swoje życie do końca.
(...)

Bywają takie momenty, kiedy trzymam nóż przy swoich żyłach, poważnie. Nienawidze tego co robie, nienawidze tego trybu życia, który jest teraz. Ale nie mam wyjścia chociaż wiem, że gdybym wcześniej zachowywała się normalnie, to dzisiaj byłabym z rodziną. Ale nie posłuchałam ich. Wolałam wyruszyć w świat ze swoim "ukochanym", który sam zrobił ze mnie dziwke, który jak tylko wiedział, że jestem w stanie pieprzyć się z nim co noc, to zaczął to wykorzystywać. Ale byłam głupia, co? Ale ze mnie naiwna siedemnastolatka. No cóż..

Jak sobie pościelimy to tak się wyśpimy, moja mama powtarzała mi to w milion razy, ale dopiero teraz zorientowałam się, że to prawda. Nigdy nie doceniałam spędzonego czasu z mamą, tatą i moim młodszym bratem - Maksem. Ale szczerze? Gdyby nie to, że trafiłam do burdelu, to nie zmieniłoby się moje życie na lepsze. Każdy ma swoją drogę krzyżową, żeby później było tylko lepiej. Nigdy nie pomyślałabym, że pewien chłopak o bursztynowych oczach, i o najpiękniejszym uśmiechu zmieni moje życie. Że klient zmieni moje życie. Witajcie, nazywam się Kimberly i spójrzcie, kto naprawił mnie w tak krótkim czasie..